Natuurlijk tempo Japans

Japans op natuurlijk tempo is waar informele spraak ongemerkt binnensluipt. Fragmenten uit variétéprogramma’s lopen op vol dagelijks ritme: beleefde werkwoordsuitgangen verdwijnen tussen vrienden, veelgebruikte uitdrukkingen worden samengetrokken (te-iru wordt teru, de wa wordt ja), en de kleine woordjes aan het eind van een zin (yo, ne, na) dragen de toon zoals het Engels dat doet met intonatie. Straatinterviews vangen jongere sprekers op die stopwoordjes opstapelen (eeto, nanka, yappari) en meteen overschakelen naar beleefde vormen zodra de interviewer iets rechtstreeks vraagt. Het standaardjapans uit Tokio is de landelijke norm, maar Kansai-ben duikt voortdurend op in comedy en brengt een ander ritme: ya voor da, akan voor dame, honma voor honto. Kies een spreker die een tijdje in dezelfde modus blijft, en let op het moment van de omschakeling. Dit tempo overlapt ook met het JLPT Choukai-onderdeel (聴解) op N3 en N2, waar korte gesprekken en dialoogopdrachten voorkomen, dus wie hier uithoudingsvermogen opbouwt, raakt meteen vertrouwd met het ritme van het examen.