Utiliser « j’ai envie de » au quotidien

Wat betekent “envie” in het Frans – en waarom is het geen “jaloezie”?

Envie lijkt op het Engelse “envy”, en het komt inderdaad van hetzelfde Latijnse woord, invidia. Maar de Franse envie is gegloeid naar iets zachters: een verlangens, een drang, een “zin in”. « J’ai envie de manger des sushis » is niet “ik ben jaloers op het eten van sushi” – het is gewoon “ik heb zin in sushi”. De constructie avoir envie de + [werkwoord/naamwoord] is een van de handigste manieren om een wens uit te drukken in het alledaagse Frans, zonder de dwang van vouloir.

Het Frans houdt ook een jaloerse betekenis van envie – « il me fait envie » kan “ik ben er jaloers op” betekenen – dus de context (en het werkwoord eromheen) doet het echte werk. Deze clip oefent het alledaagse patroon grondig: zin in sushi, zin in noedels, zin in rust, en tenslotte « j’ai envie de ne rien faire » (“ik heb zin om helemaal niets te doen”) – bewijs dat envie zowel kleine trekjes als universele nietsdoenders dekt.