Lacht ze, huilt ze of kotst ze op de bank?

Waarom zijn Nederlandse woorden als 'kotsen' en 'poepen' zo direct?

Het Nederlands is bekend om zijn directe woordkeuze waar Engelse sprekers standaard eufemismen kiezen. Kotsen ('overgeven') en poepen ('poepen') horen gewoon bij het alledaagse taalgebruik van volwassenen, zonder de onaangenaamheid die het Engels eraan knoopt. Waar een Engelsman zegt 'throw up' of 'go to the bathroom', kiest de Nederlander voor het platte woord. Die directheid past in een breder zelfbeeld dat wel eens bluntheid genoemd wordt.

In deze clip kijkt een vriend naar een baby op de bank en vraagt aan de camera: “is ze nou aan het huilen of is ze nou aan het kotsen?” (huilt ze of moet ze overgeven?), en voegt eraan toe: “poepen kan natuurlijk ook” (poepen is natuurlijk ook een optie). Die losse toon is typisch Nederlands.