Le nécessaire de voyage secret offert par Napoléon

Wat betekent 'un nécessaire' als zelfstandig naamwoord in het Frans?

In het Frans is 'nécessaire' meestal een bijvoeglijk naamwoord dat 'nodig' betekent. Maar als zelfstandig naamwoord is 'un nécessaire' een voorwerp: een kleine ingerichte doos of kit met alle gereedschappen die je voor één klus nodig hebt. Je zegt 'un nécessaire de voyage' (een reiskit), 'un nécessaire de toilette' (een waskit) of 'un nécessaire à couture' (een naaikit). Het Engels heeft geen enkel woord hiervoor — in het moderne alledaagse Engels is 'necessary' normaal een bijvoeglijk naamwoord, geen ding.

De clip begint met de presentator die zegt: “Attention, aujourd’hui, je vous présente un nécessaire de voyage, mais pas n’importe lequel” (“Vandaag toon ik je een reiskit — maar geen willekeurige”). Het is een doosset dat Napoleon in 1812 als bruidscadeau gaf — kopjes, schoteltjes, theepotten, suikerbakkers, melkkannetjes en kleine flesjes, allemaal in een houten kist. De presentator noemt het “ce magnifique nécessaire de voyage qui contient toute la panoplie pour prendre le thé” (“deze prachtige reiskit die de complete set voor het zetten van thee bevat”). Let goed op het woord: 'nécessaire' als bijvoeglijk naamwoord betekent 'nodig' ('c’est nécessaire' = het is nodig). Als zelfstandig naamwoord noemt het een fysiek voorwerp — een ingerichte kit. Het zelfstandig naamwoord is een beetje ouderwets en komt vooral voor bij oude of historische voorwerpen, hoewel 'nécessaire de toilette' (wastas of toiletzakje) nog steeds in het alledaagse Frans gebruikt wordt. Meer voorbeelden: 'un nécessaire à ongles' (een manicureset), 'le nécessaire de couture de ma grand-mère' (het naaikit van mijn grootmoeder). Een heel veelgebruikte uitdrukking om te onthouden: 'faire le nécessaire' betekent 'doen wat gedaan moet worden' — 'Je vais faire le nécessaire' ('Ik regel het').