Ele só precisa de uma caneta para lutar

Wat betekent “canetinha” in het Portugees?

Voeg -inha toe aan caneta (“pen”) en je krijgt canetinha — letterlijk een “klein pennetje”, maar het achtervoegsel gaat niet echt om grootte. Portugese diminutieven doen ook houdingswerk: geplakt op iets dat indrukwekkend moet zijn, kan -inho/-inha het vernederen, het markeren als zwak, kinderachtig of belachelijk. Dus canetinha boa (“leuk pennetje”) is geen lof — het is een sneer aan een pen die als wapen wordt behandeld.

Het Braziliaans Portugees leunt constant op dit afkeurende diminutief: een carrinho kan een speelgoedauto zijn, een advogadozinho is een sneer naar een advocaatje, en trabalhinho kan iemands “baantje” afdoen. De toon, niet het achtervoegsel, bepaalt of het lief of lijdend is. Hier slaat de grap toe wanneer een vechter, een pen als willekeurig wapen in handen krijgt, wordt gemockt met “Canetinha boa” — de -inha krimpt de pen van “wapen” tot “jammerlijk”, precies het “zwak of kinderachtig” pejoratieve gebruik dat diminutieven in veel talen dragen.