Gioco di memoria con oggetti quotidiani

Wat betekent „mi manchi” in het Italiaans?

Het Italiaanse werkwoord mancare betekent „afwezig zijn” of „ontbreken.” Manca un libro betekent „een boek ontbreekt.” De verrassing komt als je een persoon mist: het Italiaans bouwt de zin omgekeerd op. Je zegt niet „ik mis je” — je zegt mi manchi, wat letterlijk betekent „jij bent afwezig voor mij.” Degene die er niet is, is het onderwerp, en de persoon die de leegte voelt krijgt een klein me/je-woord. Hetzelfde werkwoord, twee alledaagse gebruiken.

Je hoort de platte zin in de geheugenoefening: nadat de kaarten verdwenen zijn, is de vraag „Che cosa manca?” — „Wat ontbreekt?” Die manca is de meest voorkomende taak van het werkwoord: aangeven dat iets afwezig is of tekortkomt, zoals in mi manca il tempo („ik heb te weinig tijd,” letterlijk „tijd ontbreekt mij”). De emotionele wending zit in het missen van een persoon. Om „ik mis je” te zeggen, wisselt het Italiaans de rollen: mi manchi = „jij ontbreekt mij,” ci manchi = „wij missen je,” mi manca la mia famiglia = „ik mis mijn familie.” Het werkwoord buigt zich naar de persoon of het ding dat er niet is, niet naar degene die het voelt. Mancare komt uit het vulgaire Latijn mancare, gerelateerd aan Latijns mancus, „verstompt” of „gebrekkig” — het idee van iets dat tekortschiet. Verwante alledaagse vormen zijn la mancanza (de tekortkoming, de afwezigheid) en manca poco („het duurt niet lang meer,” letterlijk „er ontbreekt weinig”).