Bere un bicchiere d’acqua quando fa caldissimo

Wat betekent de Italiaanse uitgang -issimo?

In het Italiaans zet je 'zeer' in één woord. Neem een bijvoeglijk naamwoord, laat de laatste klinker vallen en voeg -issimo toe: caldo (heet) wordt caldissimo (extreem heet). Het is een snelle manier om iets op te voeren zonder molto (zeer) ervoor te zetten. De uitgang buigt mee met wat je beschrijft — caldissima, caldissimi, caldissime — dus een hete dag, koffie en pepers krijgen elk hun eigen vorm. Je hoort het overal, van weer tot eten tot complimenten.

Op een broedende dag kun je knurren, zoals de spreker hier: “Mamma mia, fa caldissimo, fa caldissimo” (wow, het kookt). Het patroon is simpel: bello (mooi) naar bellissimo (prachtig), buono (lekker/goed) naar buonissimo (heerlijk), grande (groot) naar grandissimo (reusachtig). Grammatica’s noemen dit de 'absolute superlatief', maar je kunt er gewoon 'super-' bij denken. Het komt van de Latijnse uitgang -issimus. Pas de laatste letter aan bij het woord: una pizza buonissima, due caffè caldissimi. Een klein spellingpuntje: woorden op -co of -go krijgen meestal een h om het harde geluid te behouden, dus ricco (rijk) wordt ricchissimo en lungo (lang) wordt lunghissimo.