Verbes français de base pour décrire la personnalité

Wat betekent 'espiègle' in het Frans?

Het Frans heeft een lief woord voor een kind dat graag grapjes maakt: espiègle. Het betekent speels en een beetje stout, maar op een manier waar je van moet lachen, niet waar je boos van wordt. Je gebruikt het voornamelijk voor kinderen en jonge dieren. Het is een warm woord. Als je een kind espiègle noemt, zeg je eigenlijk dat zijn of haar kleine grapjes grappig zijn, niet erg.

In de clip laat de leraar hetzelfde idee op twee manieren zien: “Les enfants font des bêtises… Les enfants sont espiègles” (“De kinderen doen stoute dingen… de kinderen zijn speels en frech”). Dus espiègle is het woord voor het soort kind dat exprès kleine domme dingen doet. Het woord heeft een verrassende herkomst. Het komt van Till Eulenspiegel, een bekende schalk uit oude Duitse verhalen die grapjes maakte met machtige mensen. Zijn Franse naam werd “espiègle”. Het bijbehorende zelfstandig naamwoord is espièglerie, wat een speelse grap betekent. Gebruik het voor warme, lichte stoutheden: “un sourire espiègle” (een freche glimlach), “un enfant espiègle” (een speels, stout kind). Voor echt slecht gedrag gebruikt het Frans een zwaarder woord zoals méchant (stout/boos).