Ein Filmabend mit Snacks

Hebben Duitse zintuigwerkwoorden zoals 'riechen' en 'hören' een voorzetsel nodig?

In het Duits zet je wat je waarneemt vaak direct achter het werkwoord: riechen (ruiken), hören (horen) en schmecken (proeven) kunnen een lijdend voorwerp in de accusatief hebben zonder voorzetsel — “ich höre den Tiger” (ik hoor de tijger), “ich sehe den Vater” (ik zie de vader). Die accusatiefmarker is wat verandert: der Tiger wordt den Tiger zodra het het is wat je hoort. Maar als je een geur of smaak vergelijkt met iets anders, schakelt het Duits over op wie of nach — “es riecht wie Butter” (het ruikt als boter) — precies zoals het Engels daar ook “like” of “of” nodig heeft.

De lesvideo bouwt het patroon op rond een filmavondje met de familie: ze horen de tijger (sie hören den Tiger) en zien de vader (sie sehen den Vader) met een gewoon lijdend voorwerp in de accusatief, en wisselen van constructie zodra de geur van popcorn vergeleken wordt met iets anders (es riecht wie Butter) — een goed voorbeeld van wanneer het Duits het voorzetsel weglaat en wanneer het er wel een nodig heeft.