Ein Bild auf Deutsch für absolute Anfänger beschrieben

Wat betekent „Zeiger” in het Duits?

De wijzers van een klok heten in het Duits Zeiger, en de naam zegt precies wat ze doen. Zeiger is opgebouwd uit het werkwoord zeigen („wijzen, tonen”) plus -er, de uitgang die een handeling omzet in het ding dat het uitvoert. De wijzers zijn dus geen „handen” — ze zijn letterlijk „wijzers”, de delen die naar het uur wijzen. Zodra je zeigen in Zeiger hoort, vertelt het woord zijn eigen verhaal.

Dezelfde zeigen-wortel bouwt der Zeigefinger, de „wijzende vinger” — wat het Engels saai noemt de indexvinger. Het Duits blijft dingen noemen naar wat ze doen: een Zeiger wijst naar de tijd, een Zeigefinger wijst naar de wereld. Let op dit -er-patroon overal — fahren („rijden”) geeft Fahrer („chauffeur”), lehren („leren”) geeft Lehrer („leraar”). Als je het werkwoord herkent, kun je vaak het zelfstandig naamwoord raden.